Część Chwalebna

Od czasu ukrzyżowania Jezusa Chrystusa, Maryja z Apostołami spotykała się na modlitwie w ukryciu z przerażenia tego co się stało, aż do dnia kiedy Jezus Chrystus zmartwychwstał. 

Po szabacie, kiedy zaświtał pierwszy dzień tygodnia, przyszła Maria Magdalena i druga Maria, aby obejrzeć grób. 

Nagle nastąpił wielki wstrząs!

Anioł Pana zstąpił z nieba, podszedł odsunął kamień i usiadł na nim.

Jego wygląd był jak blask błyskawicy, a jego odzienie, białe jak śnieg.

Pilnujący zostali sparaliżowani strachem przed nim, a wyglądali jak martwi.

Tymczasem anioł odzywając się do kobiet powiedział;

„Wy się nie bójcie, ja wiem że szukacie ukrzyżowanego Jezusa, ale nie ma go tu, bo zmartwychwstał jak powiedział. 

Podejdzie zobaczcie miejsce gdzie leżał i zaraz idźcie powiedzcie jego uczniom;

Powstał z martwych, i właśnie udaje się przed wami do Galilei, tam go zobaczycie – oto wam rzekłem”.

Odeszły wtedy ze strachem, a jednocześnie z wielką radością, powiadomić jego uczniów.

Nagle Jezus wyszedł im na przeciw i powiedział:

„Witajcie!”

One podeszły, upadając na kolana pokłoniły Mu się, obejmując go za nogi. 

Wtedy Jezus im rzekł;

„Nie bójcie się, wstańcie.

Idźcie powiedzcie moim braciom, by poszli do Galilei, tam mnie zobaczą.”

Dwaj uczniowie Jezusa , szli drogą do wsi zwanej Emmaus, byli smutni i przygnębieni. 

I kiedy tak pełni smutku i cierpienia szli drogą, w pewnym momencie przyłącza się do nich sam Jezus, a widząc ich smutek i ból zapytał ich;

„Cóż takiego się stało, że jesteście aż tak przygnębieni i smutni?”

Wtedy opowiedzieli mu, wszystko to co stało się z Jezusem z Nazaretu. 

Uczniowie nie poznali tego za którym tak tęskniło ich serce.

Jezus z uczniami udał się na wspólny posiłek, kiedy podczas posiłku zaczął łamać chleb, przypomniał uczniom o ostatniej Wieczerzy, wtedy rozpoznali że to ich nauczyciel Jezus z Nazaretu. 

Uradowani poszli i opowiadali co ich spotkało, 

a gdy o tym rozmawiali, On sam stanął pośród nich i powiedział „Pokój wam”

Zatrwożeni i przestraszeni sądzili, że widzą ducha. Lecz On im powiedział;

„Czemu jesteście zmieszani i czemu, wątpliwości budzą się w waszych sercach? 

Spójrzcie na moje ręce i nogi!

To Ja jestem!

Dotknijcie Mnie i przekonajcie się. 

Duch bowiem nie ma ciała ani kości, a widzicie, że ja mam. 

Potem rzekł;

„Oto moje słowa, które powiedziałem do was, gdy byłem jeszcze z wami. 

• Musi wypełnić się wszystko, co jest napisane o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.

Wtedy rozjaśnił im umysł, aby rozumieli Pisma.  

I powiedział;

Tak jest napisane.

-Chrystus będzie cierpiał, a trzeciego dnia zmartwychwstanie, i w Jego imię zostanie ogłoszone nawrócenie dla odpuszczenia grzechów wszystkim narodom, rozpoczynając od Jeruzalem. 

Wy jesteście świadkami tych rzeczy. 

Po ośmiu dniach, uczniowie znów byli wewnątrz i Tomasz razem z nimi. 

Mimo zamkniętych drzwi, Jezus wszedł, stanął w środku i pozdrowił ich słowami; 

„Pokój Wam”

Następnie rzekł do Tomasza;

„Tomaszu, spójrz na moje dłonie i stopy, włóż palce w miejsce gwoździ, podnieś też swoją rękę i włóż w mój bok.

I przestań być niedowiarkiem, a bądź wierzącym”

Tomasz wyznał mu w odpowiedzi;

„Pan Mój i Bóg Mój”

Jezus rzekł do niego;

„Uwierzyłeś bo zobaczyłeś, a błogosławieni Ci którzy nie widzieli a uwierzyli.”

Matko miłosierdzia, Twoje serce przeszyte mieczem boleści ,dziś w tajemnicy zmartwychwstania syna, napełnia się radością nowego wymiaru życia, do którego zmierza każdy z nas.

Wzbudzaj w nas pragnienie nieba, i pośród ziemskich dróg, prowadź nas na spotkanie z Jezusem Chrystusem. 

Po czterdziestu dniach od zmartwychwstania, Jezus wstępuje do Nieba, mówiąc do Apostołów;

„Dana jest mi wszelka władza w Niebie jak i na ziemi.

Idźcie na cały świat i głoście Ewangelie wszelkim narodom!

Kto uwierzy i przyjmie chrzest w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, ten się potępi. 

Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą, w imię moje będą wyrzucać demony, nowymi językami mówić bedą, węże będą brać do rąk, i choćby wypili coś zatrutego, nie zaszkodzi im.

Będą na chorych kłaść ręce, a Ci zostaną uzdrowieni. 

Uczcie ich zachować wszystko, co wam nakazałem. 

A oto ja, jestem z wami przez wszystkie dni, aż do kresu doczesności. 

Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do Nieba i zasiadł po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego. 

Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan Jezus współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

Bóg nie wyczerpuje się w swoim Miłosierdziu, lecz pomnaża je również przez Twoją osobę Maryjo. 

Poprzez Ciebie udziela nam niezliczonych łask. 

Wskaż nam, jak odradzać się dla Niego, 

w naszym ziemskim życiu.

Panie, naucz nas okazywać Twoją miłość, łaskawą, współczującą, naucz nas przebaczać🙏🥰

W dziesiątym dniu po wniebowstąpieniu Pana Jezusa, Duch Święty jak gołębica zstępuje na Maryję i Apostołów w postaci języków ognistych.

Matko Kościoła, przeobfita łaska wylała się na Ciebie przez Ducha Świętego, już u początku Twojego ziemskiego życia, a Ty w pokorze i wdzięczności serca, zauważasz swą małość przy Bożej wielkości. 

Stałaś się przedmiotem upodobania Bożego. 

Bóg powierzył Ci opiekę nad swoim synem od narodzin w ubogiej stajence, po konanie na krzyżu. 

Tak jak z miłości zawsze byłaś blisko Syna, prosimy bądź blisko nas, odsłaniając przed nami świat swojego miłosierdzia.

Maryjo, Bóg wziął Cię do Nieba z czystym sercem i nieskalaną duszą, pełną dobroci, miłosierdzia i ciepła. 

Mimo tak wielkiego zaszczytu, nie opuściłaś grzesznego człowieka, lecz nadal pochylasz się nad nim i jego słabością, zawsze gotowa jesteś wstawić się za nami. 

Dziękujemy Ci za to najczulsza Matko. 

Ojcze, chcę aby także Ci których mi dałeś, byli ze mną tam gdzie ja jestem (J 17, 24).

Maryja została dana Jezusowi przez Boga, jako matka. 

Była z nim w Betlejem gdzie się narodził, w Nazarecie gdzie wzrastał w łasce u Boga i ludzi, i na Kalwarii, gdzie zrealizował najważniejszy etap swojej misji, zbawienie świata. 

Jezus chciał, żeby przebywała na zawsze tam gdzie on jest.

Maryja, Niepokalanie Poczęta, wolna od grzechu, uwolniona została także od oczekiwania w grobie na dzień zmartwychwstania. 

Jej zaśnięcie było zarazem przejściem do chwały, wniebowzięcia z Duszą i Ciałem. 

Zwycięzcy dam zasiąść ze mną na moim tronie (Ap 3, 21)

Maryja odniosła zwycięstwo. 

Pokonała grzech i śmierć, a także ludzką słabość. 

W liście św. Pawła (2 TM2, 11) czytamy;

Jeżeliśmy bowiem z nim współumarli, wespół z nim i żyć będziemy. 

Jeśli wytrwamy w cierpliwości, wespół z nim też królować będziemy. 

Królowanie Maryi, oznacza świadczenie miłości i opieki tym, dla których stała się matką, oraz nieustanną troskę o to, by nikt z odkupionych przez Jej Syna nie zginął, ale doszedł do pełni życia wiecznego. 

Maryjo, nasza Matko i Królowo, Królowo Różańca Świętego, Królowo Polski, Królowo Świata. 

Matko Kościoła,

Twoja pokora, uniżenie i całkowite zawierzenie Bogu, wyniosło Cię do godności Królowej Nieba i Ziemi. 

Zaszczytne tytuły nie przemieniły Twojej natury, lecz nadal pozostajesz cicha, wierna i całkowicie oddana Bogu. 

Służysz mu, kierując ludzi ku Bożemu Majestatowi, nie zatrzymując ich wzroku na sobie.

Od śmierci Pana Jezusa, Maryja stała się naszą Matką Miłosierdzia, albowiem wyjednała nam łaski, i sprowadza Miłosierdzie Boże na nas. 

Dziękujemy Bogu, za zaufanie jakim obdarzył Matkę Swego Syna, i za jej pokorne „fi-at”, które przemieniło świat. 

Wielbi dusza moja Pana i raduje się Duch mój, w Bogu Zbawicielu moim, bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. 

Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a jego Miłosierdzie z pokolenia na pokolenie. 

Maryjo, Matko miłości, prosimy Cię, ucz nas takiego zaufania do Boga, jakie Ty miałaś w każdej okoliczności swojego życia, abyśmy byli zdolni powierzyć się Bożej woli🙏🥰