Modlitwa Różańca Świętego, Część Bolesna

Jezus udał się na Górę Oliwną, upadł na kolana i modlił się, pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemie…..

Jezus powiedział;

„Smutna jest dusza moja aż do śmierci”

Przelękniony tym co ma się wydarzyć wołał do Boga Ojca; 

„Ojcze, jeśli to możliwe, niech mnie ominie ten kielich, ale nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie (Łk 22, 39-45)

Kiedy Jezus powrócił do uczniów, zastał ich śpiących, mówiąc;

„Ani przez jedną godzinę nie  potrafiliście wytrwać w modlitwie? 

Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. 

Duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe (Mt 26, 41)”.

Delikatna miłość Matki, usuwa się na drugi plan, ponieważ wypełnia się czas, w którym Ojciec przez syna, niesie światu zbawienie i objawia swoje miłosierdzie. 

Namiestnik zapytał Jezusa;

To Ty jesteś królem Judejczyków?

W odpowiedzi usłyszał;

„Jak rzekłeś, jestem królem, ale nie z tego świata. 

Przyszedłem pokazać światu, iż jestem prawdą drogą i życiem”.

Namiestnik miał zwyczaj zwalniać ludowi z okazji święta jednego więźnia, którego by sobie wybrali, a trzymali tam znanego więźnia imieniem Jezus Barabasz. 

Piłat zapytał lud;

„Kogo chcecie abym wam zwolnił, Jezusa Barabasza, czy Jezusa zwanego Mesjaszem?”

Wiedział bowiem że przez zawiść go wydali. 

Kiedy jeszcze siedział na podwyższeniu, jego żona posłała do niego ze słowami;

„Nie mieszaj się do spraw tego sprawiedliwego, bo dziś w nocy we śnie wiele wycierpiałam przez niego”. 

Namiestnik ponownie zapytał! 

„ Którego z Tych dwóch mam wam zwolnić?!”

Oni odkrzyknęli, Barabasza! 

Na to Piłat;

„Co zatem mam zrobić z Jezusem zwanym Mesjaszem?!”

Oni zawołali;

„Niech zostanie ukrzyżowany!”

Piłat ponownie zapytał;

„Ale cóż złego zrobił, nie widzę w nim żadnego występku?!”

Wtedy oni jeszcze głośniej wołali;

„Na krzyż z nim, ukrzyżować go!”

Gdy Piłat zobaczył że niczego nie osiąga, lecz coraz większy powstaje zamęt, poprosił o wodę i wobec tłumu obmył sobie ręce mówiąc;

„Jestem nie winny w sprawie jego krwi, wasza to rzecz!”

Wtedy z tłumu rozległ się głos; 

„Jego krew na nas i na nasze dzieci”!

Piłat zwolnił im Barabasza, Jezusa kazał wychłostać i wydał na ukrzyżowanie. 

Panie, daj nam serce miłosierne, abyśmy nigdy nie przeszli obojętnie obok ludzkiego dramatu i biedy człowieka. 

Żołnierze Namiestnika zabrali Jezusa do Pretorium, zwołali do niego całą kohortę, rozebrali go, a potem odziali w purpurowy płaszcz. 

Upletli kolczastą koronę z cierni, którą włożyli mu na głowę. 

Ciernie były tak długie, że przebijały mu skórę. 

Następnie do prawej ręki wręczyli mu trzcinę. 

Szydząc z niego, klękali przed nim i śmiali się, mówiąc;

„Witaj Królu Żydowski”.

Pluli na niego, wyzywali go, zabrali mu trzcinę z ręki i bili go po głowie. 

A gdy się już tak naśmiali, zdjęli z niego ów płaszcz, odziali go w jego szaty i poprowadzili na ukrzyżowanie. 

Najczulsza Matko, któraś współcierpiała razem ze swoim synem. 

Ból tryska z Twojego serca, to kielich goryczy wypełnia się po brzegi, bez wachania Jezus wypija go do dna….

Nadeszła godzina;

„Miej miłosierdzie dla nas i całego świata”.

Jezus z drżeniem bierze Krzyż w ramiona, całuje, chociaż na nim skona. 

Swoją śmiercią imię Ojca wsławi, a ludzi zbawi.

Idąc na miejsce zwane Golgotą, miejscem Czaszki, Jezus na drodze spotkał swą mamę Maryję, a także Szymona i Weronikę z Cyreny. 

Kiedy upada, Weronika ociera mu twarz, a Szymona Cyrenejczyk-a zmusili by pomógł mu nieść krzyż. 

Kiedy doszli na miejsce, dali Mu do wypicia wino zmieszane z żółcią. 

Kiedy skosztował, nie chciał już więcej pić! 

Matko Miłosierdzia, to Ty byłaś obecna na drodze wiodącej na Golgotę …

Zamilkłaś Matko dobroci, pochylając czoło nad tajemnicą, lecz pełna ufności wpatrujesz się w cierpiące oblicze swojego syna.

Milczą Twe usta, a serce mówi;

„To właśnie jest poddanie się woli Bożej”. 

Po ukrzyżowaniu Jezusa Chrystusa, podzielili między sobą Jego szaty, rzucając los. 

Siedzieli tam i pilnowali go, a nad jego głową umieścili napis o Jego winie;

„To jest Jezus, Król Judejczyków”

Ci którzy szydzili z niego, mówili;

„Ty burzycielu świątyni i odbudujący ją w trzech dniach, uwolnij się skoro jesteś Synem Boga, zejdź z krzyża!”

Podobnie szydzili Arcykapłani oraz uczeni w Piśmie Świętym i starsi mówiąc;

Innych ratował, siebie nie potrafi uratować. 

Jest królem Izraela, niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego.

Zaufał mu, niechże go teraz wybawi jeśli go kocha, przecież powiedział, 

„Jestem Synem Boga”.

Jezus zawołał; 

„Boże mój Boże, czemuś mnie opuścił”

Zanim Jezus wypowiedział ostatnie słowa wykonało się, do złoczyńcy który był ukrzyżowany razem z nim, rzekł;

„Jeszcze dziś, będziesz ze mną w raju”

Do Maryi mówił;

„Niewiasto, oto syn Twój”

Do Jana;

„Oto Matka Twoja”

A do Boga Ojca;

„Ojcze, przebacz im bo nie wiedzą co czynią.

W Twoje ręce składam ducha mego”

Ziemia się zatrzęsła, wszystko się spełniło, ciało Jezusa zdjęte z krzyża spoczęło w rękach Maryi, która głęboko przeżywała śmierć Syna.

Ty patrzyłaś razem z Janem i Marią Magdaleną, jak żołnierz otwiera bok Bożego Miłosierdzia, z którego popłynęły łaski na cały świat.

Maryjo, nasza Matko, Ty któraś stała pod krzyżem, a w swojej duszy miałaś miecz boleści, i gorzką śmiercią współumierałaś, 

prosimy Cię, zaprowadź nas pod krzyż,

i naucz przy nim trwać po sam koniec, by z Jezusem powiedzieć – wykonało się. 

Modlitwa Różańca Świętego Część Chwalebna